Pałac Dożów

Pałac Dożów jest najważniejszym, a przez to i najczęściej odwiedzanym świeckim zabytkiem w Wenecji. Przez blisko 1000 lat pałac był siedzibą weneckich dożów, choć znajdowały się tutaj również pomieszczenia innych ważnych organów państwowych, takich jak Senat i Rada Dziesięciu, a także sądy, miejskie więzienia i izba tortur.

Pałac Dożów (wł. Palazzo Ducale) wznosi się przy Placyku św. Marka (wł. Piazzetta di San Marco), a po stronie północnej przylega on do Bazyliki św. Marka. Historia pałacu, podobnie jak sąsiadującej z nim świątyni, sięga I poł. IX w. To właśnie wtedy, na nabrzeżu Kanału San Marco, wzniesiono pierwszą twierdzę, z której jednak wskutek licznych pożarów nic się do dziś nie zachowało. Obecny kształt uzyskała budowla na przełomie XIV i XV w., gdy przebudowana została Sala Wielkiej Rady (wł. Sala del Maggior Consiglio), a także fasady od strony nabrzeża i Placyku św. Marka (obie są dziś uważane za jedne z najwspanialszych gotyckich fasad na świecie). W kolejnych wiekach w pałacu prowadzono jeszcze liczne prace budowlane, które jednak nie zmieniły zasadniczej bryły budowli. W XV w. w północno – zachodnim narożniku pałacu powstała reprezentacyjna brama Porta della Carta, natomiast w północnej części dziedzińca Arco Foscari zbudowane zostały przez Antonio Rizzo słynne Schody Gigantów (wł. Scala dei Giganti).

Przed rozpoczęciem zwiedzania okazałych wnętrz Pałacu Dożów warto jest uważniej przyjrzeć się dwóm gotyckim fasadom. Na samym dole znajdują się arkady z kamienia istryjskiego, pierwsze piętro zajmuje ażurowa loggia (każdy łuk arkady wspiera dwa łuki loggi), drugie piętro natomiast, wykonane z różowego marmuru z Werony, ozdobione jest reprezentacyjnymi balkonami (po jednym na każdej fasadzie). W północno – zachodnim narożniku budowli znajduje się wspominana wyżej Porta della Carta – dawniej główna brama wejściowa do pałacu, utrzymana w stylu gotyku płomienistego. Po przeciwnej stronie, w południowo – wschodnim narożniku pałacu i tuż przy moście Ponte della Paglia, znajduje się XV – wieczna rzeźba „Pijaństwo Noego” – wyjątkowy symbol ludzkiej słabości. Będąc po tej stronie pałacu koniecznie trzeba też wejść na Słomiany Most (wł. Ponte della Paglia), z którego widać słynny Most Westchnień (wł. Ponte dei Sospiri). Został on wybudowany z początkiem XVII w. i połączył wtedy Pałac Dożów z więzieniem po drugiej stronie kanału. Nazwa mostu wzięła się od jęków, jakie mieli na nim wydawać prowadzeni na przesłuchania skazańcy.

Główne wejście do pałacu usytuowane jest obecnie od strony nabrzeża. Trasa zwiedzania prowadzi przez dziedziniec Arco Foscari i po Schodach Gigantów, na szczycie których wznoszą się dwa monumentalne posągi Marsa i Neptuna, dzieła Sansovina. Za schodami znajdują się Sala dell’Anticollegio (poczekalnia), Sala del Senato (sala posiedzeń Senatu) oraz Sala del Collegio (sala posiedzeń weneckiej rady Collegio). Na szczególna uwagę zasługuje tu Sala dell’Anticollegio, ozdobiona płótnami Jacopo Tintoretto i Paolo Veronese („Porwanie Europy”). Malowidła Veronese można też podziwiać na sklepieniu Sala del Collegio. Dalej na trasie zwiedzania jest Sala del Consiglio dei Dieci (sala posiedzeń Rady Dziesięciu – organu nadzorującego m.in. tajną policję) oraz Sala della Bussola (sala, w której oskarżeni czekali na wyrok). W Sala del Consiglio dei Dieci warto zwrócić uwagę na dwa malowidła Veronese -„Junonę ofiarującą Wenecji koronę książęcą” oraz „Starość i młodość”. Najpiękniejszym natomiast pomieszczeniem w Pałacu Dożów jest usytuowana po południowej stronie Sala del Maggior Consiglio (sala posiedzeń Wielkiej Rady). To właśnie tutaj znajduje się największy na świecie obraz olejny „Raj” Tintoretta. Sklepienie zdobi z kolei malowidło Veronese „Apoteoza Wenecji”, a na fryzie można zobaczyć podobizny pierwszych 76 dożów Wenecji.

VN:F [1.9.22_1171]
OCEŃ TO MIEJSCE:
Rating: 5.0/5 (2 votes cast)
Pałac Dożów, 5.0 out of 5 based on 2 ratings

Dodaj opinię o tym miejscu